Znalazłeś gotowe urządzenie u zagranicznego dostawcy. Fabryka proponuje Twoje logo, własny numer modelu i opakowanie. Konstrukcja pozostaje taka sama, więc firma planuje potraktować zakup jak zwykły import.
Czy własna marka zmienia Twoje obowiązki?
W przypadku sprzętu objętego LVD może oznaczać obowiązki producenta. Dlatego rolę firmy warto ustalić przed zatwierdzeniem oznaczeń i zamówieniem pierwszej partii.
Producent nie musi mieć fabryki
Definicja producenta w LVD obejmuje również podmiot, który zleca zaprojektowanie lub wytworzenie sprzętu i oferuje go pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Artykuł 10 przewiduje ponadto, że importer lub dystrybutor podlega obowiązkom producenta, gdy wprowadza sprzęt pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje już wprowadzony sprzęt w sposób mogący wpłynąć na zgodność.[1]
Brak zmiany konstrukcji nie wyłącza obowiązków związanych z wprowadzeniem urządzenia pod własną marką. Zmiana marki i modyfikacja wpływająca na zgodność to odrębne przesłanki.
Trzy sytuacje, które warto rozróżnić
Import urządzenia cudzej marki
Firma sprowadza sprzęt spoza UE, zachowując markę i identyfikację producenta. Jeżeli spełnia definicję importera, wykonuje obowiązki tej roli. Obowiązkowe umieszczenie danych importera samo w sobie nie oznacza sprzedaży pod własną marką.
Urządzenie pod własną marką
Firma zamawia sprzęt, który trafia na rynek jako jej produkt. W opisanej sytuacji musi przygotować się do wykonania obowiązków producenta. Określenie dostawcy jako „fabryki OEM” nie rozstrzyga roli prawnej.
Modyfikacja już wprowadzonego sprzętu
Importer lub dystrybutor zmienia urządzenie w sposób mogący wpłynąć na zgodność. Obowiązki producenta mogą powstać również wtedy, gdy marka pozostaje bez zmian.[1]
Jeżeli na produkcie występuje kilka nazw lub znaków, ustal ich funkcję i to, pod czyją nazwą wyrób jest wprowadzany. Samo logo sklepu na dokumencie sprzedaży nie wystarcza do rozstrzygnięcia tej kwestii.
Co pozostaje po stronie Twojej firmy?
Obowiązki producenta w LVD obejmują zapewnienie bezpieczeństwa sprzętu, dokumentację techniczną i ocenę zgodności, deklarację zgodności UE oraz CE. Dotyczą też identyfikacji, instrukcji, utrzymania zgodności produkcji seryjnej i reakcji na stwierdzoną niezgodność. Dokumentację i deklarację przechowuje się przez 10 lat od wprowadzenia sprzętu do obrotu.[1]
Producent może korzystać z podwykonawców. Według wyjaśnień Komisji Europejskiej w „Blue Guide” powinien jednak zachować ogólną kontrolę nad produktem i otrzymywać informacje potrzebne do wykonania swoich obowiązków. Zlecenie prac nie usuwa jego odpowiedzialności za zgodność.[2]
Czy można wykorzystać badania fabryki?
Nie zakładaj, że własna marka wymaga automatycznie powtórzenia wszystkich badań. Najpierw ustal, czy dostępne dowody obejmują zamawiany wyrób i czy pozwalają przygotować jego dokumentację.
Praktyczna weryfikacja powinna odpowiedzieć na cztery pytania:
- Czy raport opisuje właściwą konstrukcję i konfigurację?
- Czy można powiązać model fabryczny z modelem Twojej marki?
- Czy masz dostęp do informacji potrzebnych do oceny?
- Czy znasz ograniczenia raportu i zmiany wprowadzone po badaniach?
Deklaracja wystawiona przez fabrykę dla jej produktu nie zastępuje deklaracji dotyczącej wyrobu wprowadzanego przez Twoją firmę jako producenta. Oświadczenie musi odpowiadać rzeczywistemu produktowi i podmiotowi przyjmującemu odpowiedzialność.[3]
Przykład: ta sama konstrukcja, nowa marka
Przykład ilustracyjny: polska firma zamawia czajnik 230 V pod własną marką. Dostawca przesyła raport dla modelu fabrycznego K-17. W zamówieniu i na urządzeniu ma pojawić się model A-200.
Przed zatwierdzeniem partii firma powinna wyjaśnić powiązanie modeli i potwierdzić konfigurację: podstawę, przewód, materiały oraz zabezpieczenia. Następnie ocenić przydatność raportu i uporządkować dokumentację własnego wyrobu.
Samo przepisanie nazwy modelu w deklaracji nie zastępuje sprawdzenia dowodów. Potrzebny jest zapis, na jakiej podstawie uznano, że dotyczą one urządzenia A-200.
Pięć ustaleń przed zamówieniem
Poniższa lista jest zaleceniem organizacyjnym. Pomaga wykonać obowiązki, ale nie stanowi odrębnego katalogu wymagań umownych dyrektywy.
- Rola i oznaczenia. Ustal podmiot pełniący rolę producenta oraz nazwy i modele w dokumentach, instrukcji i na wyrobie.
- Dostęp do dowodów. Uzgodnij, jakie raporty i informacje techniczne otrzymasz, kiedy i w jaki sposób.
- Kontrola zmian. Określ sposób zgłaszania zmian komponentów i oceny ich wpływu przed dostawą.
- Weryfikacja partii. Wyznacz osobę sprawdzającą zgodność dostawy z zatwierdzoną konfiguracją i dokumentacją.
- Reakcja po sprzedaży. Zapewnij kontakt z dostawcą, identyfikację partii i zasady współpracy przy wyjaśnianiu problemów.
Zapis „fabryka odpowiada za CE” może określać zobowiązania między firmami. Nie zastępuje jednak ustalenia Twojej roli ani wykonania obowiązków wynikających z LVD.
Zacznij od roli, potem zatwierdź produkt
Przed pierwszym zamówieniem zapisz: pod czyją marką urządzenie trafi na rynek, kto wykona ocenę, gdzie będą przechowywane dowody i kto zatwierdzi dokumenty. Dzięki temu decyzja o własnej marce obejmie również organizację zgodności.
Własna marka powinna mieć za sobą proces, który pozwala wykazać zgodność rzeczywistego urządzenia.
Uporządkuj obowiązki firmy w LVD
W szkoleniu „LVD krok po kroku” przechodzimy od kwalifikacji sprzętu i ról w łańcuchu dostaw przez analizę ryzyka i badania do dokumentacji, deklaracji oraz działań po sprzedaży.
Wśród 10 bonusów znajdziesz materiał „Cztery role w łańcuchu dostaw”, checklistę wdrożeniową i checklistę przed wprowadzeniem do obrotu — do wykorzystania przy organizacji pracy nad własnym produktem.
