Urządzenie ma na tabliczce „24 V DC”, a w pudełku znajduje się zasilacz podłączany do sieci 230 V. Dostawca zapewnia, że „niskie napięcie oznacza brak LVD”. Czy można na tej podstawie zakończyć kwalifikację produktu?
Najpierw ustal, co oceniasz: urządzenie, zasilacz czy produkt z zasilaniem wbudowanym.
Warto rozdzielić dwa pytania: czy dany sprzęt podlega LVD oraz czy wymaga oznakowania CE na podstawie innych przepisów. Odpowiedź na pierwsze nie rozstrzyga drugiego.
Jakie napięcia obejmuje LVD?
Dyrektywa 2014/35/UE obejmuje sprzęt przeznaczony do użytku przy napięciu od 50 do 1000 V prądu przemiennego oraz od 75 do 1500 V prądu stałego, z uwzględnieniem wyłączeń. Wytyczne Komisji wyjaśniają, że chodzi o napięcia znamionowe wejścia lub wyjścia, a nie o napięcia występujące wyłącznie wewnątrz urządzenia.[1][2]
Samo wejście 24 V DC jest poniżej dolnej granicy LVD. Przed wyciągnięciem wniosku sprawdź jednak pozostałe znamionowe wejścia i wyjścia oraz wszystkie przewidziane warianty zasilania.
Trzy konfiguracje, trzy różne punkty wyjścia
Samodzielne urządzenie 24 V DC
Jeżeli jego znamionowe wejścia i wyjścia są poza zakresem LVD, sama ta dyrektywa nie stanowi podstawy jego kwalifikacji. To nadal nie rozstrzyga innych wymagań ani bezpieczeństwa produktu.
Urządzenie 24 V DC i zewnętrzny zasilacz 230 V AC
Zasilacz ma wejście mieszczące się w zakresie napięciowym LVD. Sprawdź jego kwalifikację i dokumentację niezależnie od napięcia wyjściowego. Samo dołączenie zewnętrznego zasilacza nie oznacza automatycznie, że każde urządzenie 24 V należy objąć LVD.
Produkt z zasilaczem wbudowanym i wejściem 230 V AC
Dla takiego produktu punktem wyjścia jest znamionowe wejście sieciowe. Fakt, że wewnętrzna elektronika pracuje przy 24 V, nie wyłącza LVD. Nadal należy sprawdzić wyłączenia i przepisy właściwe dla rodzaju wyrobu.[2]
Umieszczenie elementów w jednym pudełku nie zastępuje ustalenia granic ocenianego wyrobu. Opisz sposób ich połączenia, przeznaczenie i konfigurację oferowaną użytkownikowi.
Poza LVD nie zawsze oznacza bez CE
Aparatura 24 V może podlegać EMC, a sprzęt elektryczny i elektroniczny — RoHS, jeżeli mieści się w ich zakresach. Te akty mogą wymagać CE niezależnie od niestosowania LVD. Dla urządzeń radiowych trzeba sprawdzić RED: jej wymagania bezpieczeństwa odwołują się do celów LVD bez limitu napięcia.[3][4][5]
Nie dodawaj LVD do deklaracji tylko dlatego, że urządzenie jest elektryczne. Nie usuwaj też CE wyłącznie dlatego, że na tabliczce widnieje 24 V. Najpierw ustal wszystkie właściwe akty, a dopiero potem przygotuj dokumenty i oznaczenia.
CE stosuje się na podstawie przepisów przewidujących ten znak. Jeżeli żaden właściwy akt go nie przewiduje, nie należy umieszczać CE „na wszelki wypadek”.[6]
Niskie napięcie nie zamyka oceny bezpieczeństwa
W urządzeniu 24 V nadal mogą wystąpić zagrożenia związane z nagrzewaniem, zwarciem, pożarem, ruchomymi częściami lub niewłaściwym zasilaniem. Zakres oceny wynika z konstrukcji, użytkowania i przepisów właściwych dla produktu.
Dla produktów konsumenckich trzeba uwzględnić rozporządzenie (UE) 2023/988, czyli GPSR, w zakresie jego stosowania i relacji z przepisami szczególnymi. Samo pozostawanie poza LVD nie zwalnia z zapewnienia bezpieczeństwa.[7]
Przykład: ta sama lampka, inny zasilacz
Przykład ilustracyjny: firma sprzedaje lampkę biurkową z wejściem 24 V DC i zewnętrznym zasilaczem 230 V AC. Przed kolejną dostawą fabryka proponuje zamiennik zasilacza. Napięcie wyjściowe i wtyk pozostają takie same.
To za mało, by zatwierdzić zmianę. Trzeba sprawdzić model i dokumentację zamiennika oraz jego przydatność do tej lampki. Weryfikacja może objąć parametry obciążenia, polaryzację, izolację, zabezpieczenia, przewód i warunki pracy.
Osobna deklaracja zasilacza jest dowodem dotyczącym tego zasilacza. Nie zastępuje oceny jego współpracy z urządzeniem ani właściwych wymagań dotyczących lampki.
Ta sama wartość „24 V” nie oznacza automatycznie równoważności całej konfiguracji.
Co zapisać przed zatwierdzeniem produktu?
Poniższa lista jest praktycznym sposobem porządkowania kwalifikacji. Nie stanowi odrębnego katalogu obowiązkowych formularzy.
- Granice wyrobu. Wskaż urządzenie, zasilacz i elementy dostarczane użytkownikowi.
- Napięcia znamionowe. Zapisz AC lub DC, wejścia, wyjścia i warianty zasilania.
- Właściwe przepisy. Uzasadnij stosowanie lub niestosowanie LVD i sprawdź inne akty.
- Powiązanie dowodów. Przypisz raporty i deklaracje do konkretnych modeli oraz konfiguracji.
- Dopuszczone zamienniki. Określ, kto oceni zmianę zasilacza przed dostawą.
Dobrym wynikiem kwalifikacji jest zapis pozwalający zrozumieć decyzję także po kilku miesiącach. Samo pole „napięcie: 24 V” nie pokazuje jeszcze, co sprawdzono i dlaczego wybrano dane przepisy.
Zacznij ocenę od właściwej kwalifikacji
W szkoleniu „LVD krok po kroku” omawiamy zakres dyrektywy, obowiązki firm, wymagania bezpieczeństwa, analizę ryzyka, badania i dokumentację.
W pakiecie 10 bonusów otrzymujesz między innymi kartę kwalifikacji produktu, arkusz analizy ryzyka i checklistę przed wprowadzeniem do obrotu. Pomagają zapisać decyzje dotyczące Twojego wyrobu i dowody, na których je opierasz.
Źródła
- Dyrektywa 2014/35/UE — art. 1 i załącznik II .
- Komisja Europejska — LVD Guide 2018, sekcja 6; kopia dokumentu na stronie CE-Richtlinien .
- Dyrektywa EMC 2014/30/UE — zakres i oznakowanie CE .
- Dyrektywa RoHS 2011/65/UE — zakres i oznakowanie CE .
- Dyrektywa RED 2014/53/UE — art. 1 ust. 4 i art. 3 ust. 1 lit. a .
- Komisja Europejska — „Blue Guide” 2022, oznakowanie CE .
- Rozporządzenie (UE) 2023/988 — art. 2 i ogólny wymóg bezpieczeństwa .
